Άρθρα



1-1200x675.jpg

2 Νοεμβρίου 2022 Άρθρα

Όταν ένας ασθενής βρίσκεται σε δίλημμα για το εάν θα τοποθετήσει οδοντικό εμφύτευμα ή γέφυρα, προκειμένου να αντικαταστήσει ένα ή περισσότερα χαμένα δόντια, τότε η πρώτη του απορία είναι «ποια είναι η διάρκεια ζωής ενός εμφυτεύματος;».

Μελέτες έχουν δείξει ότι τα οδοντικά εμφυτεύματα μπορούν να παραμείνουν στο στόμα χωρίς καμία παρενέργεια ή ενόχληση για περισσότερα από 30 χρόνια. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται και αφορούν κυρίως στη σωστή τεχνική των οδοντιάτρων αλλά και στη φροντίδα της στοματικής υγιεινής.

Αρχικά, το σωστό σχέδιο θεραπείας, η σωστή τοποθέτηση και η επιλογή μιας σωστής εταιρίας εμφυτευμάτων είναι σίγουρα κάποιοι από τους βασικούς παράγοντες επιτυχίας. Αυτοί οι παράγοντες έχουν να κάνουν καθαρά με τον οδοντίατρο ο οποίος θα αναλάβει την τοποθέτηση του οδοντικού εμφυτεύματος.

Ωστόσο, η διάρκεια ζωής των εμφυτευμάτων εξαρτάται εξίσου από τη συστηματική τους φροντίδα από την πλευρά του ασθενή. Τα εμφυτεύματα δεν κινδυνεύουν να χαλάσουν από τερηδόνα αλλά ούτε και να προκαλέσουν πονόδοντο, εξαιτίας του υλικού κατασκευής τους. Ωστόσο η επιτυχία στην τοποθέτησή τους εξαρτάται από την ενσωμάτωσή τους με τη γνάθο, η οποία μπορεί να επηρεαστεί εξαιτίας της συσσώρευσης μικροβίων.

Αν τα μικρόβια της πλάκας δεν απομακρύνονται συστηματικά, με καθημερινό βούρτσισμα των δοντιών και τακτικό καθαρισμό από τον οδοντίατρο, μπορεί να προκληθεί μόλυνση των ούλων, που θα οδηγήσει σε περιεμφυτευματίτιδα (φλεγμονή των ιστών γύρω από το εμφύτευμα). Σε προχωρημένο στάδιο, η συγκεκριμένη νόσος προκαλεί την απώλεια του εμφυτεύματος.

Συνεπώς, είναι απαραίτητο να ακολουθείτε τις οδηγίες στοματικής υγιεινής, εάν θέλετε να εξασφαλίσετε τη μέγιστη διάρκεια ζωής των εμφυτευμάτων σας.

Ένας ακόμη παράγοντας που επηρεάζει τη διάρκεια ζωής των εμφυτευμάτων είναι το κάπνισμα. Τα ποσοστά επιτυχίας στους καπνιστές εξακολουθούν να είναι υψηλά αλλά σε κάθε περίπτωση πιο χαμηλά σε σύγκριση με τους μη καπνιστές.


1-1-1200x800.jpg

29 Αυγούστου 2022 Άρθρα

Κάποια στιγμή στη ζωή μας, οι περισσότεροι θα έρθουμε αντιμέτωποι με την απώλεια ενός δοντιού. Η απώλεια αυτή μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους και οι συνέπειές της έχουν πολύ σημαντικές ψυχολογικές και σωματικές επιπτώσεις. Αφήνοντας τα κενά ανάμεσα στα δόντια απεριποίητα επηρεάζεται η εμφάνιση, το χαμόγελό μας και φυσικά η υγεία μας.

Σαφώς και πρέπει να δρούμε προληπτικά και να φροντίζουμε τα δόντια μας, στη χειρότερη περίπτωση όμως που φτάσουμε να έχουμε απώλεια ενός δοντιού, η αντικατάστασή του μέσω εμφυτεύματος αποτελεί την καλύτερη λύση.

Σε περίπτωση που χάσουμε ένα δόντι λοιπόν δημιουργείται ένα κενό στην οδοντοστοιχία. Τα δόντια που βρίσκονται δίπλα σε αυτά τα κενά τείνουν να στραβώνουν και να μετακινούνται, γεγονός που με τη σειρά του δημιουργεί μια γενική αποσταθεροποίηση και των υπόλοιπων δοντιών. Αν αυτή η κατάσταση συνεχίσει χωρίς αντιμετώπιση, οδηγεί σε αλλαγές στο πάτημα των δοντιών και τελικά στην απώλεια ακόμη περισσότερων.

Την ίδια στιγμή, ενδέχεται να υπάρχει και υποχώρηση της γνάθου και των ούλων. Η γνάθος διατηρεί το σχήμα της με την βοήθεια των δοντιών, από τα οποία δέχεται διαρκώς ερεθίσματα. Αν το κενό παραμείνει, η γνάθος χάνει τα ερεθίσματά της και μέσα σε λιγότερο από 12 μήνες ξεκινά να υποχωρεί.

Στην περίπτωση που υπάρχει τερηδόνα σε πολύ βαθύ σημείο και μια απονεύρωση δεν καταφέρει να σώσει το δόντι, παρατηρείται έντονος πόνος ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Πιο συχνά εμφανίζεται στη μάσηση σκληρής τροφής ή στην κατανάλωση παγωμένων υγρών. Ο πόνος αυτός συνήθως σηματοδοτεί ότι παρά τις προσπάθειες, το δόντι πρέπει να αφαιρεθεί εντελώς και να αντικατασταθεί από ένα εμφύτευμα.

Άλλο ένα σημείο του στόματος που υποδεικνύει ότι χρειάζεστε εμφυτεύματα, είναι τα ούλα. Συγκεκριμένα, αν παρατηρηθεί χρόνιο πρήξιμο των ούλων γύρω από ένα δόντι ή περιοδοντική νόσος, όπου τα ούλα ματώνουν και εμφανίζουν κινητικότητα. Αν μάλιστα ή περιοδοντική νόσος έχει φτάσει σε προχωρημένο στάδιο, η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε υποχώρηση του κόκκαλου της γνάθου, το οποίο στηρίζει τα δόντια. Τα ούλα με τη σειρά τους υποχωρούν ακόμη περισσότερο και τα δόντια χάνουν το στήριγμά τους και πέφτουν.

Η περίπτωση αυτή αποτελεί και μεγάλη πρόκληση για την τοποθέτηση εμφυτεύματος, διότι δεν έχει απομείνει αρκετό οστό, επάνω στο οποίο μπορεί το νέο δόντι να τοποθετηθεί, οπότε και εφαρμόζονται τεχνικές ανάπλασης των οστών της γνάθου.

Πολλοί ασθενείς που επιλέγουν οδοντοστοιχίες, ενδέχεται κάποια στιγμή να παρατηρήσουν χαλάρωση. Στην περίπτωση αυτή, το ιδανικό θα ήταν να γίνει αντικατάσταση με εμφυτεύματα, καθώς προσφέρουν μια πιο σταθερή και μακροχρόνια λύση, με λιγότερες επιπλοκές.

Τέλος, τα εμφυτεύματα ενδείκνυνται σε περίπτωση ατυχήματος, όπου το δόντι έχει καταστραφεί ή έχει ραγίσει. Σε τέτοιες περιστάσεις προτείνεται είτε εμφύτευμα, είτε γέφυρα. Αν μάλιστα το δόντι σπάσει κοντά στα ούλα, η εξαγωγή του και η τοποθέτηση εμφυτεύματος αποτελεί τη μοναδική λύση.


1-1200x800.jpg

2 Αυγούστου 2022 Άρθρα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν την καλύτερη επιλογή αποκατάστασης της οδοντοστοιχίας, λόγω της μακροχρόνιας αντοχής τους και το πόσο παρομοιάζουν σε όψη και σε λειτουργία με τα πραγματικά δόντια. Με τα εμφυτεύματα μπορείτε να φάτε, να μιλήσετε, να γελάσετε, όπως ακριβώς θα κάνατε με τα φυσικά σας δόντια. Παρακάτω θα αναλύσουμε τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται τα οδοντικά εμφυτεύματα, τις διαφορετικές ιδιότητες του καθενός, καθώς και τα πλεονεκτήματά τους.

  • Εμφύτευμα

Βασικό κριτήριο για να επιλεχθεί ένα υλικό για κατασκευή εμφυτευμάτων είναι η αντοχή του στη διάβρωση και στη θραύση και η ασφάλειά του. Τα πιο συνηθισμένα υλικά που συναντάμε είναι το τιτάνιο και το οξείδιο του ζιρκονίου.

To τιτάνιο είναι το πιο δημοφιλές, καθώς έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί πολύ καλή προσάρτηση με το στηρικτικό οστό. Το τιτάνιο παραμένει το πρότυπο για τα υλικά κατασκευής εμφυτευμάτων, διότι παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αντοχή στη φθορά και τη διάβρωση, παρέχοντας έτσι μεγάλη διάρκεια αποτελεσμάτων, ενώ παράλληλα, η τιμή του παραμένει εξαιρετικά προσιτή.

Από την άλλη, τα προϊόντα που κατασκευάζονται από οξείδιο του ζιρκονίου παρουσιάζουν καλές μηχανικές ιδιότητες, χημική αδράνεια και σταθερή ποιότητα. Το ζιρκόνιο έχει ξεκινήσει να χρησιμοποιείται για την κατασκευή οδοντικών εμφυτευμάτων σχετικά πρόσφατα και αποτελεί ιδανική λύση για όσους έχουν αλλεργία στο τιτάνιο. Μάλιστα, η τοποθέτηση εμφυτευμάτων από ζιρκόνιο είναι λίγο πιο εύκολη, λόγω της μονοκόμματης κατασκευής τους, σε σύγκριση με τα εμφυτεύματα τιτανίου, που αποτελούνται από τρία κομμάτια.

  • Κολόβωμα

Τα προσθετικά κολοβώματα αποτελούν μέρος του υπερουλικού τμήματος και συνδέουν το εμφύτευμα με τη στεφάνη ή γέφυρα. Κατασκευάζονται από μέταλλο, ή ζιρκόνιο, αν και τα δεύτερα δεν ενδείκνυνται ακόμη για εκτεταμένη αποκατάσταση στα πίσω δόντια.

  • Στεφάνη

Η στεφάνη τοποθετείται πάνω στο εμφύτευμα και είναι ουσιαστικά η τελευταία πινελιά της αποκατάστασης της οδοντοστοιχίας. Οι στεφάνες κατασκευάζονται έτσι ώστε να ταιριάζουν με τα αληθινά δόντια και αποτελούνται από διάφορα υλικά όπως πορσελάνη, ζιρκόνιο και κράματα μετάλλων. Η επιλογή του υλικού κρίνεται από τη θέση του δοντιού, τη μηχανική αντοχή που απαιτείται και την αισθητική προτίμηση του ασθενή.

Οι στεφάνες από ζιρκόνιο παρέχουν τον καλύτερο συνδυασμό αισθητικής και ανθεκτικότητας, ενώ μάλιστα δεν αντιδρούν στην επαφή με άλλα μέταλλα, μειώνοντας τον κίνδυνο αλλεργικών αντιδράσεων.

Οι στεφάνες από πορσελάνη προτιμώνται σε περιπτώσεις που ο ασθενής παρουσιάζει αλλεργίες ή δυσανεξία σε μέταλλα και σε περιοχές που δεν απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή μηχανική αντοχή.

Οι στεφάνες από συνδυασμό μετάλλου με πορσελάνη (μεταλλοκεραμικές) λειτουργούν ικανοποιητικά, είναι σε θέση να χειρίζονται σκληρές τροφές για μεγάλα χρονικά διαστήματα και μοιάζουν πολύ στα φυσικά δόντια. Όμως ενδέχεται να μην εφαρμόζουν το ίδιο απρόσκοπτα με τις στεφάνες ζιρκονίου, με αποτέλεσμα στη βάση του εμφυτεύματος να εμφανίζεται μια σκούρα γραμμή κατά μήκος της οδοντοστοιχίας, γεγονός που περιορίζει τη χρήση τους στα πρόσθια δόντια. Για τη βάση τους χρησιμοποιείται κράμα μετάλλων όπως χρυσό, κοβάλτιο, νικέλιο και τιτάνιο.


1-1200x800.jpg

23 Ιουνίου 2022 Άρθρα

Μια όμορφη οδοντοστοιχία αποτελούσε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας ένδειξη ομορφιάς και καλής υγείας. Η σημασία που αποδίδουν οι άνθρωποι στο χαμόγελο, οδήγησε στην εφεύρεση διαφόρων λύσεων αποκατάστασης δοντιών, που τελικά οδήγησαν στα οδοντικά εμφυτεύματα. Σαφώς, ο τομέας των οδοντικών εμφυτευμάτων έχει διανύσει πολύ δρόμο από εκείνες τις πρώτες ημέρες. Ας δούμε λοιπόν την ιστορική πορεία που είχε αυτή η τόσο σημαντική ανθρώπινη εφεύρεση.

Τα εμφυτεύματα στα αρχαία χρόνια

Τα εμφυτεύματα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Κίνα, όπου έχουν βρεθεί σκαλισμένοι πίροι από ξύλο μπαμπού οι οποίοι στερεώνονταν στο οστό του στόματος για να αντικαταστήσουν τα χαμένα δόντια, πριν από 4.000 χρόνια.

Περίπου 2.000 χρόνια μετά, οι Αιγύπτιοι υιοθέτησαν μια παρόμοια πρακτική σκαλίζοντας πολύτιμα μέταλλα και κολλώντας τα στο οστό της γνάθου. Η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση τεχνητού μεταλλικού εμφυτεύματος βρέθηκε στο σώμα ενός Αιγύπτιου βασιλιά, ο οποίος έζησε περίπου το 1.000 π.Χ. Αρχαιολόγοι έχουν επίσης βρει πολλά κρανία με μεταμοσχευμένα δόντια κατασκευασμένα από ελεφαντόδοντο ή σπάνιους πολύτιμους λίθους όπως ο νεφρίτης.

Πώς έχει αλλάξει ο σχεδιασμός των οδοντικών εμφυτευμάτων με την πάροδο του χρόνου;

Μέχρι να φτάσουμε στα σύγχρονα εμφυτεύματα τιτανίου, ένα από τα κύρια ζητήματα με τα οδοντικά εμφυτεύματα ήταν η απόρριψή τους από τον οργανισμό. Τον 18ο αιώνα, ερευνητές προσπάθησαν να λύσουν αυτό το πρόβλημα πειραματιζόμενοι με ένα κράμα χρυσού. Δυστυχώς, τα πειράματα αυτά ήταν μια τεράστια αποτυχία – αλλά άνοιξαν τις πόρτες για πιο γόνιμη έρευνα τα επόμενα χρόνια.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1900, οι γιατροί χρησιμοποίησαν διάφορα υλικά στην προσπάθεια αντικατάστασης χαμένων δοντιών, αλλά κανένα από αυτά δεν κατάφερε να δώσει μόνιμα αποτελέσματα.

Το 1913, ο Dr. EJ Greenfield δοκίμασε να χρησιμοποιήσει για τη διαδικασία χρυσό 24 καρατιών. Στη συνέχεια, δύο αδέλφια, οι οδοντίατροι Alvin και Moses Strock, πειραματίστηκαν με ένα νέο υλικό που ονομαζόταν Vitallium, αφού διαπίστωσαν ότι χρησιμοποιούνταν σε εμφυτεύματα οστού ισχίου. Τα εμφυτεύματα αυτά αποδείχθηκαν πιο ανθεκτικά από τα προηγούμενα μοντέλα και τα αδέρφια Strock αναγνωρίστηκαν ως οι πρώτοι που τοποθέτησαν με επιτυχία ένα εμφύτευμα στο οστό της γνάθου.

Πότε έγιναν δημοφιλή τα οδοντικά εμφυτεύματα;

Ο Dr. Per-Ingvar Brånemark ανακάλυψε τυχαία ότι τα εμφυτεύματα κατασκευασμένα από τιτάνιο είχαν καλύτερο ποσοστό επιτυχίας. Έτσι το 1965, μετά από περαιτέρω πειραματισμούς, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τιτάνιο για να αντικαταστήσει το χαμένο δόντι ενός ασθενή του. Η επιτυχής αυτή αντικατάσταση αποτέλεσε επανάσταση στη βιομηχανία οδοντικών εμφυτευμάτων. Χάρη στον Dr. Per-Ingvar Brånemark, τα οδοντικά εμφυτεύματα έχουν φτάσει με τα χρόνια να γίνουν αυτό που όλοι γνωρίζουμε σήμερα.

Τα Εμφυτεύματα σήμερα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα σήμερα κατασκευάζονται από υψηλής ποιότητας τιτάνιο και διαμορφώνονται έτσι ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν με ασφάλεια στα οστά της γνάθου. Μια βίδα από κράμα τιτανίου στερεώνεται στο οστό της γνάθου και στη συνέχεια συγκολλάται σε αυτό κατά τη διάρκεια της επούλωσης. Στη συνέχεια τοποθετείται η στεφάνη πάνω από τη βίδα. Αυτή η διαδικασία εξακολουθεί να είναι η αποτελεσματικότερη και πιο πετυχημένη μέθοδος τοποθέτησης εμφυτευμάτων.


1-1200x598.jpg

19 Μαΐου 2022 Άρθρα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα απαιτούν ελάχιστη συντήρηση έπειτα από την τοποθέτησή τους. Ωστόσο απαιτείται ο ασθενής να ακολουθήσει μερικές οδηγίες, ώστε να τα διατηρήσει στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

Η φροντίδα των οδοντικών εμφυτευμάτων ξεκινά από τη στιγμή που ο ασθενής αναχωρεί από το ιατρείο. Την πρώτη μέρα μετά την επέμβαση δε θα πρέπει ο ασθενής να βουρτσίσει τα δόντια του. Μετά την αφαίρεση των ραμμάτων, συστήνεται η χρήση μαλακής οδοντόβουρτσας από nylon υλικό. Οι οδοντόβουρτσες τέτοιου τύπου παρουσιάζουν μεγαλύτερη ελαστικότητα και είναι πιο απαλές απέναντι στα δόντια. Οι σκληρές οδοντόβουρτσες θα πρέπει να αποφεύγονται, διότι ενδέχεται να δημιουργήσουν φθορές στην επιφάνεια των εμφυτευμάτων. Το βούρτσισμα των δοντιών θα πρέπει πάντα να γίνεται με τρόπο ήπιο.

Συστήνεται επίσης να χρησιμοποιούνται μεσοδόντια βουρτσάκια, για να αποφευχθεί η συσσώρευση τροφής και μετέπειτα βακτηριδίων στα κενά γύρω από τα εμφυτεύματα, τα οποία ενδέχεται να είναι μεγαλύτερα το πρώτο διάστημα μετά την επέμβαση. Μια περιοχή που προσεγγίζεται εξίσου δύσκολα είναι αυτή στο κάτω μέρος του εμφυτεύματος. Η περιοχή αυτή είναι απαραίτητο να καθαρίζεται ενδελεχώς, καθώς μπορεί να αποτελέσει σημείο εκκίνησης μολύνσεων και φλεγμονών. Για την καλύτερη πρόσβασή της, οι ασθενείς θα πρέπει να χρησιμοποιούν ειδικές οδοντόβουρτσες, προορισμένες για τον καθαρισμό εμφυτευμάτων. Βεβαίως, είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιείται οδοντικό νήμα έπειτα από κάθε γεύμα, για την αποφυγή συσσώρευσης πλάκας.

Αναφορικά με τα προϊόντα καθαρισμού, συστήνεται η αποφυγή σκληρού και πολύ καυστικού διαλύματος και οδοντόκρεμας, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμούς.

Για αρκετό διάστημα μετά την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων, οι ασθενείς επιβάλλεται να αποφεύγουν σκληρές τροφές. Επίσης θα πρέπει να προτιμώνται γεύματα και ροφήματα ήπιας θερμοκρασίας, τα οποία δεν είναι πολύ όξινα ή πικάντικα. Για μια εβδομάδα μάλιστα δε θα πρέπει να μασάνε καθόλου από τη χειρουργημένη πλευρά.

Σε περίπτωση που ο ασθενής καπνίζει, μετά από μια επέμβαση τοποθέτησης εμφυτευμάτων, θα πρέπει ιδανικά να προχωρήσει σε διακοπή του. Το κάπνισμα μπορεί να δημιουργήσει εμπόδια στη διαδικασία επούλωσης, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιμόλυνσης και αιμορραγίας και συμβάλλοντας στην γενικότερη μετεγχειρητική δυσανεξία. Οι αρνητικές επιπτώσεις του καπνίσματος ωστόσο, μπορούν να επηρεάσουν τη φροντίδα των εμφυτευμάτων και σε βάθος χρόνου. Μακροπρόθεσμα, το κάπνισμα μπορεί να ελαττώσει την ποιότητα των εμφυτευμάτων και να αυξήσει την πιθανότητα δημιουργίας μολύνσεων.

Τέλος, η σωστή φροντίδα των οδοντικών εμφυτευμάτων, είναι απαραίτητο να συνοδεύεται και από τακτικές επισκέψεις στον χειρουργό-οδοντίατρο, τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο.


1-1200x800.jpg

13 Απριλίου 2022 Άρθρα

O καλύτερος τρόπος να προετοιμαστεί ένας ασθενής για την αποθεραπεία μετά την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων είναι να γνωρίζει όλα τα στάδια αποκατάστασης εκ των προτέρων. H τοποθέτηση εμφυτευμάτων μπορεί μεν να θεωρείται μια διαδικασία ρουτίνας, δεν παύει όμως να αποτελεί μια χειρουργική επέμβαση. Για αυτό και είναι απαραίτητη η πλήρης ενημέρωση των ασθενών για όλα τα στάδια της διαδικασίας.

Πριν ο ασθενής αποχωρήσει από το ιατρείο, τοποθετούνται γάζες πάνω στο σημείο επέμβασης, οι οποίες μπορεί να αφαιρεθούν έπειτα από 30 λεπτά. Σε περίπτωση που η αιμορραγία έχει σταματήσει, δε χρειάζεται να γίνει επανατοποθέτηση νέας γάζας. Ειδάλλως θα πρέπει να τοποθετηθούν καινούριες για 15 λεπτά ακόμη. Η αιμορραγία μικρής κλίμακας και ανά διαστήματα είναι κάτι που αναμένεται αυτές τις ώρες. Αν όμως συμβαίνει εξακολουθητικά ο ασθενής θα πρέπει να επικοινωνήσει με το γιατρό του.

Μια πολύ συχνή ερώτηση που κάνουν οι ασθενείς αφορά τον πόνο. Κατά κύριο λόγο, η τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων δεν προκαλεί ιδιαίτερο πόνο και για αυτό συστήνονται μη συνταγογραφούμενα παυσίπονα κοινής χρήσης. Για την μείωση του οιδήματος που ενδέχεται να εμφανιστεί το πρώτο 24ωρο, συστήνεται η τοποθέτηση κρύας κομπρέσας στο σαγόνι ανά 20 λεπτά. Εάν ο πόνος επιμένει πέρα από τις πρώτες 48 ώρες ή και χειροτερεύει, θα πρέπει να γίνει επανεξέταση του ασθενούς. Επίσης, επανεξέταση θα πρέπει να γίνει σε περίπτωση που ένας ασθενής παρουσιάσει πυρετό άνω των 37.7 βαθμών Κελσίου, για περισσότερο από 24 ώρες.

Τις δύο πρώτες ημέρες τουλάχιστον, οι ασθενείς θα πρέπει να αποφεύγουν την έντονη σωματική άσκηση. Επίσης θα πρέπει να ακολουθήσουν μια διατροφή πλούσια σε μαλακές τροφές και να αποφύγουν τα πολύ ζεστά υγρά.

Για τους περισσότερους ασθενής οι ενοχλήσεις σταματούν μετά τη δεύτερη ή την τρίτη μέρα. Σε περίπτωση που τοποθετήθηκαν απορροφήσιμα χειρουργικά ράμματα, το πιο πιθανό είναι ότι θα έχουν απορροφηθεί στη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας. Στο τέλος της πρώτης εβδομάδας ή στο δεκαήμερο, θα πρέπει να γίνει συνάντηση με τον οδοντίατρο προκειμένου να εκτιμηθεί η πορεία της επούλωσης.

Ο συνολικός χρόνος αποκατάστασης διαφοροποιείται για κάθε ασθενή, όμως οι περισσότεροι χρειάζονται περίπου 2 με 4 μήνες για να αναρρώσουν πλήρως και να γίνει η τοποθέτηση της τελικής γέφυρας, στεφάνης ή θήκης. Στο διάστημα αυτό τοποθετείται μια προσωρινή στεφάνη. Αν και οι ενοχλήσεις σταματούν άμεσα, συνήθως εντός 2 ημερών, το οστό της γνάθου συνεχίζει να επουλώνεται για τις επόμενες εβδομάδες και για όσο διάστημα το εμφύτευμα ενσωματώνεται σε αυτό, σε μια διαδικασία που ονομάζεται οστεοενσωμάτωση.

Ωστόσο, ο χρόνος επούλωσης αυξάνει ανάλογα με το πόσα εμφυτεύματα δοντιών τοποθετήθηκαν. Επίσης, αν προηγήθηκαν τεχνικές οστικής ανάπλασης, ο χρόνος αποκατάστασης ενδέχεται να είναι μεγαλύτερος. Για τη διατήρηση του χρόνου επούλωσης στο ελάχιστο, είναι απαραίτητο να τηρούνται οι βασικοί κανόνες στοματικής υγιεινής.


1-1200x800.jpg

23 Μαρτίου 2022 Άρθρα

Τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι μια ευρέως διαδεδομένη και αξιόπιστη μέθοδος αντικατάστασης δοντιών που έχουν καταστραφεί. Παρά το γεγονός ότι λειτουργούν ακριβώς σαν τα πραγματικά δόντια, όπως κάθε ιατρική επέμβαση, ενέχει κι αυτή την πιθανότητα αποτυχίας.

Μερικές επιπλοκές εμφανίζονται άμεσα μετά την επέμβαση, ενώ άλλες μπορεί να παρουσιαστούν πολλά χρόνια αργότερα. Η πρώιμη αποτυχία εμφανίζεται συνήθως εντός των πρώτων τριών ή τεσσάρων μηνών.

Η πιο κοινή αιτία πρώιμης αποτυχίας είναι η περιεμφυτευματίτιδα, φλεγμονή που παρουσιάζεται σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, και οδηγεί σε μόλυνση των ούλων ή και του οστού στο σημείο του εμφυτεύματος.

Βασικά συμπτώματα της περιεμφυτευματίτιδας είναι το αυξημένο οίδημα των ιστών, ο πόνος, η ερυθρότητα και η εκροή πύου γύρω από το εμφύτευμα, ο πυρετός, η δυσκολία μάσησης και η υποχώρηση των ούλων. Παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισής της είναι το κάπνισμα, ο σακχαρώδης διαβήτης, η κακή εφαρμογή των κανόνων στοματικής υγιεινής και οι κακοτεχνίες στην τοποθέτηση των εμφυτευμάτων.

Αν η μόλυνση εντοπιστεί νωρίς αντιμετωπίζεται με τη χρήση αντισηπτικών και με τον καθαρισμό του οστού και του εμφυτεύματος, χωρίς να παρουσιαστούν επιπλοκές. Αν όμως είναι πιο επιθετική και έχει προχωρήσει βαθύτερα, είναι πιθανό να οδηγήσει σε απώλεια μέρους του οστού της γνάθου. Σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να γίνει προσπάθεια ανάπλασης του οστού με οστικό μόσχευμα και το υπάρχον εμφύτευμα να αντικατασταθεί με ένα νέο.

Είναι πιθανό να παρουσιαστεί επίσης αποτυχία στο στάδιο της οστεοενσωμάτωσης, δηλαδή το νέο εμφύτευμα να μην ενσωματωθεί στο οστό της γνάθου. Υπό κανονικές συνθήκες, στο στάδιο αυτό το εμφύτευμα ενώνεται με τη γνάθο δημιουργώντας έναν δομικό σύνδεσμο, που λειτουργεί όπως οι ρίζες στα φυσικά δόντια. Σε ασθενείς με χαμηλή οστική πυκνότητα και αδύναμα οστά υπάρχει πιθανότητα αυτή η διαδικασία να μην ολοκληρωθεί επιτυχώς και το εμφύτευμα να απορριφθεί.

Το βασικό σύμπτωμα αποτυχίας της οστεοενσωμάτωσης είναι η παρουσία κινητικότητας γύρω από το εμφύτευμα. Προκειμένου να αποφευχθεί μια τέτοια περίπτωση είναι απαραίτητο να έχει πραγματοποιηθεί έλεγχος οστικής πυκνότητας πριν από την εκκίνηση της τοποθέτησης εμφυτευμάτων.

Προβλήματα μπορεί να προκύψουν επίσης αν οι διαστάσεις του οστού είναι ανεπαρκής. Η βασική αιτία εμφάνισης αυτής της επιπλοκής είναι η μεσολάβηση μεγάλου διαστήματος από την απώλεια του δοντιού ως την αποκατάστασή του. Για να αποφευχθεί μιας τέτοια κατάσταση, συνίσταται αναπλαστική θεραπεία των οστών.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, αν το εμφύτευμα έχει τοποθετηθεί πολύ κοντά στο νεύρο, ενδέχεται να του προκαλέσει βλάβη. Τα πιο συνήθη συμπτώματα είναι μούδιασμα στη γλώσσα, τα ούλα, τα χείλη, ή το πρόσωπο.

Λοιποί παράγοντες κινδύνου που μπορεί να οδηγήσουν στην αποτυχία οδοντικών εμφυτευμάτων είναι το κάπνισμα, η κακή τοποθέτηση, το σφίξιμο των δοντιών και ιατρικές παθήσεις όπως τα αυτοάνοσα νοσήματα, ο σακχαρώδης διαβήτης, ο καρκίνος και η οστεοπόρωση.

Βασικοί τρόποι αντιμετώπισης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η αυστηρή τήρηση κανόνων υγιεινής και η συχνή επίσκεψη στον οδοντίατρο και η ενδελεχής τήρηση των οδηγιών του ιατρού αναφορικά με τον καθαρισμό και τους διατροφικούς περιορισμούς. Μεγάλη σημασία έχει επίσης ο σωστός προγραμματισμός πριν από την επέμβαση και η επιλογή του κατάλληλου ιατρού.

Πέρα από τις βραχυπρόθεσμες επιπλοκές, αποτυχία μπορεί να προκύψει και σε διάστημα ως και δέκα έτη μετά την επέμβαση, με βασικά αίτια τις βακτηριακές λοιμώξεις, τη μείωση οστικής πυκνότητας, την κακή στοματική υγιεινή και τον εγκλωβισμό φαγητού ανάμεσα στα εμφυτεύματα, την ακτινοβολία σε περιοχές της κεφαλής και του τραχήλου, τον τραυματισμό της περιοχής αλλά και την κακή αρχική τοποθέτηση.

Για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα εμφάνισης μακροπρόθεσμης αποτυχίας εμφυτευμάτων, είναι απαραίτητη η επίσκεψη στον οδοντίατρο κάθε τρεις με έξι μήνες.


2-1200x800.jpg

10 Ιανουαρίου 2022 Άρθρα

Όταν ένας ασθενής αποφασίζει να προχωρήσει σε τοποθέτηση οδοντικού εμφυτεύματος, πρέπει να γνωρίζει εκ των προτέρων ότι αποτελεί μια χρονοβόρα διαδικασία. Επίσης, καλό θα είναι να έχει ενημερωθεί πλήρως για τα στάδια που απαιτούνται για να ολοκληρωθεί η τοποθέτηση του εμφυτεύματος.

Ξεκινώντας, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι για την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων, είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση, η οποία πραγματοποιείται σε συγκεκριμένα στάδια, δίνοντας στον ασθενή το απαραίτητο χρονικό διάστημα επούλωσης μεταξύ των διαδικασιών.

Χειρουργική επέμβαση

Τα βήματα για τη χειρουργική επέμβαση ξεκινάνε με την αφαίρεση των κατεστραμμένων δοντιών. Έπειτα, εάν απαιτείται, γίνεται η προετοιμασία του οστού των γνάθων και τοποθετείται το οδοντικό εμφύτευμα. Επόμενο στάδιο της διαδικασίας είναι η κατάλληλη διαμόρφωση, αύξηση ή βελτίωση των μαλακών ιστών στη συγκεκριμένη περιοχή. Στη συνέχεια, τοποθετείται το ειδικό προσθετικό εξάρτημα, το κολόβωμα του οδοντικού εμφυτεύματος πάνω στο οποίο θα σταθεροποιηθεί έπειτα το τεχνητό δόντι. Τελευταίο βήμα είναι η κατασκευή και η τοποθέτηση του τεχνητού δοντιού, με την κατάλληλη προσθετική εργασία.

Η διαδικασία που περιγράψαμε παραπάνω μπορεί να έχει διάρκεια από μερικές ημέρες, έως και μερικούς μήνες για να ολοκληρωθεί, ανάλογα με την περίπτωση του εκάστοτε ασθενούς. Το κύριο μέρος του απαιτούμενου χρόνου είναι αφιερωμένο στη θεραπεία και την ανάπτυξη του νέου οστού στη γνάθο. Η κάθε περίπτωση, φυσικά, έχει διαφορετικές συνιστώσες και σε ορισμένες μπορεί κάποια βήματα να συγχωνευτούν.

Κατά τη διαδικασία της χειρουργικής επέμβασης, ο χειρούργος πραγματοποιεί μια μικρή τομή στα ούλα για να αποκαλυφθεί το οστό. Με τον κατάλληλο εξοπλισμό προετοιμάζεται ένα ειδικό φρεάτιο στο οστό, για να τοποθετηθεί το οδοντικό εμφύτευμα, το οποίο θα έχει πλέον το ρόλο της ρίζας του δοντιού και εισάγεται εξ ολοκλήρου στο οστό της γνάθου.

Στο συγκεκριμένο στάδιο θα παραμένει το κενό στη θέση του δοντιού που έχει αφαιρεθεί, ενώ μπορεί να τοποθετηθεί ένα είδος τεχνητής προσωρινής οδοντοστοιχίας για αισθητικούς λόγους, την οποία μπορεί ο ασθενής να την αφαιρεί κατά τη διάρκεια του ύπνου, ή για να την καθαρίσει.

Ανάπτυξη οστών

Κατόπιν της τοποθέτησης του οδοντικού εμφυτεύματος στη γνάθο, ξεκινά η διαδικασία της οστεοενσωμάτωσης, όπου το οστό της γνάθου αναπλάθεται για να ενωθεί με την επιφάνεια του οδοντικού εμφυτεύματος. Η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί να χρειαστεί μερικούς μήνες για να ολοκληρωθεί -ανάλογα με τον εκάστοτε ασθενή- και στόχο έχει στη δημιουργία μιας σταθερής βάσης για τα εμφυτεύματα που θα τοποθετηθούν, για να λειτουργήσουν όπως και οι ρίζες στα φυσικά δόντια.

Προσθετικό κολόβωμα

Έπειτα από την ολοκλήρωση της οστοενσωμάτωσης, ίσως χρειαστεί ο ασθενής μια επιπλέον χειρουργική επέμβαση, για να γίνει η τοποθέτηση του προσθετικού κολοβώματος, όπου θα τοποθετηθεί τελικά η θήκη. Η συγκεκριμένη χειρουργική επέμβαση είναι μικρής διάρκειας και μπορεί να γίνει με τη χρήση τοπικής αναισθησίας.

Για να τοποθετηθεί το κολόβωμα πάνω στο εμφύτευμα, ο χειρούργος πρέπει να κάνει μια μικρή τομή στα ούλα, για να εμφανιστεί το εμφύτευμα. Αρχικά, τοποθετείται ένα κολόβωμα επούλωσης και συνδέεται με το οδοντικό εμφύτευμα και τα ούλα της περιοχής διαμορφώνονται και επουλώνονται γύρω από αυτό σε χρονικό διάστημα περίπου δύο εβδομάδων, πριν από τη σύνδεση του προσθετικού κολοβώματος με το τεχνητό δόντι.

Επιλογή νέων δοντιών

Κατόπιν της επούλωσης των ούλων, λαμβάνονται αποτυπώματα του στόματος και των υπόλοιπων δοντιών σας, ώστε να κατασκευαστεί η στεφάνη, το τελικό τεχνητό δόντι. Ωστόσο, το οστό της γνάθου πρέπει να είναι αρκετά ισχυρό για να μπορέσει να υποστηρίξει το νέο δόντι και τη χρήση του.

Για να ολοκληρωθεί η διαδικασία, θα πρέπει να επιλέξετε μεταξύ αφαιρούμενων ή σταθερών δοντιών ή ακόμα και το συνδυασμό τους.

Η κινητή-αφαιρούμενη προσθετική εργασία είναι παρόμοια με μια συμβατική αφαιρούμενη οδοντοστοιχία και μπορεί να είναι μερική ή ολόκληρη. Τα τεχνητά λευκά δόντια περιβάλλονται από ροζ ακρυλικό, ενώ η οδοντοστοιχία διαθέτει ειδικό σύνδεσμο για την τοποθέτησή της πάνω στο εμφύτευμα και αφαιρείται εύκολα για να επισκευαστεί ή να καθαριστεί καθημερινά.

Διαφορετική επιλογή είναι η σταθερή-ακίνητη προσθετική εργασία, όπου το τεχνητό δόντι βιδώνεται μόνιμα στο προσθετικό κολόβωμα στο οποίο στερεώνεται πάνω στο εμφύτευμα. Το δόντι δεν μπορεί να αφαιρεθεί για μεμονωμένο καθαρισμό, ή κατά τη διάρκεια του ύπνου. Στην πλειονότητά τους, κάθε ένα από τα τεχνητά δόντια συνδέονται με τα δικά τους οδοντικά εμφυτεύματα, ωστόσο λόγω της εξαιρετικής αντοχής τους, με λίγα εμφυτεύματα δοντιών μπορεί να αποκατασταθεί μεγάλο κενό από πολλά δόντια, τα οποία γεφυρώνονται μεταξύ τους.


1-1200x800.jpg

14 Δεκεμβρίου 2021 Άρθρα

Όταν κάποιος έχει χάσει ένα ή περισσότερα δόντια, τα οποία δεν μπορούν να διορθωθούν και πρέπει να αφαιρεθούν, βρίσκεται αντιμέτωπος με το δίλημμα της επιλογής μεταξύ γέφυρας ή οδοντικού εμφυτεύματος για την αντικατάστασή τους. Ποια είναι όμως τα βασικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε μεθόδου και ποια είναι η κατάλληλη επιλογή στην εκάστοτε περίπτωση;

Γέφυρα

Η γέφυρα χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια σε περιπτώσεις που χρειάζεται να αποκατασταθεί κάποιο δόντι και η συγκεκριμένη μέθοδος έχει μεγάλα ποσοστά επιτυχίας. Το κύριο πλεονέκτημα στην τοποθέτηση γέφυρας είναι η γρήγορη ολοκλήρωση της διαδικασίας, καθώς δε χρειάζεται χειρουργική επέμβαση, επομένως ο ασθενής μπορεί μέσα σε 2-3 συνεδρίες, σε χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων, να απολαμβάνει το τελικό αποτέλεσμα. Επίσης, λόγω της μικρής διαδικασίας δεν έχει μεγάλα κόστη χρέωσης.

Εν αντιθέσει, τα βασικά μειονεκτήματα στην τοποθέτηση γέφυρας, είναι ότι απαιτείται τροχισμός των γειτονικών δοντιών εκείνου που χρειάζεται αποκατάσταση, στα οποία θα στηρίζεται η γέφυρα. Επίσης, έχει μικρότερη διάρκεια ζωής σε σχέση με ένα εμφύτευμα, ενώ η προσεκτική στοματική υγιεινή κρίνεται απαραίτητη για τη σωστή διατήρηση των δοντιών-στηριγμάτων. Ένας επιπλέον παράγοντας που θα πρέπει να αναλογιστεί κανείς πριν την τοποθέτηση γέφυρας, είναι πως εάν κάποιο από τα συγκεκριμένα δόντια-στηρίγματα εμφανίσει μελλοντικά κάποιο πρόβλημα, τότε η γέφυρα θα πρέπει να αφαιρεθεί. Ως αποτέλεσμα, η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί να φανεί πιο κοστοβόρα από την τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος εξ αρχής.

Οδοντικά εμφυτεύματα

Η λύση των οδοντικών εμφυτευμάτων παρ’ ότι αποτελεί πιο σύγχρονη μέθοδο αποκατάστασης ενός δοντιού, τα αποτελέσματά της σημειώνουν εντυπωσιακά ποσοστά επιτυχίας. Τα βασικά πλεονεκτήματά τους είναι ότι δεν επηρεάζουν τα γειτονικά δόντια και αντιμετωπίζουν το πρόβλημα εστιασμένα. Το οστό στην περιοχή του δοντιού που έχει αφαιρεθεί διατηρείται κανονικά και το εμφύτευμα ομοιάζει το φυσικό δόντι στη δομή του. Επίσης, έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από τη γέφυρα, ενώ η φροντίδα για τη στοματική υγιεινή δε διαφοροποιείται από τη συνήθη διαδικασία με το σωστό βούρτσισμα και τη χρήση οδοντικού νήματος.

Στα μειονεκτήματα της συγκεκριμένης μεθόδου είναι ότι αρχικά απαιτείται χειρουργική διαδικασία και συγκεκριμένα, εάν δεν υπάρχει επαρκές οστό, θα πρέπει να γίνει ανάπλασή του με μόσχευμα. Το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να ολοκληρωθεί η διαδικασία είναι 5-6 συνεδρίες σε διάστημα 3-6 μηνών, ενώ απαιτείται και χρόνος αναμονής για την ενσωμάτωση του εμφυτεύματος και του οστού. Επίσης, ως μέθοδος, κοστίζει συνήθως περισσότερο από τη γέφυρα.

Πώς θα γίνει η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου;

Όπως είδαμε και οι δύο μέθοδοι έχουν ορισμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα αντίστοιχα. Πώς όμως θα γίνει η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου σε κάθε περίπτωση;

Το βασικό στοιχείο που ελέγχεται για την επιλογή μεταξύ των δύο μεθόδων, είναι η κατάσταση των γειτονικών δοντιών. Εάν τα δόντια που θα χρησιμοποιηθούν ως στηρίγματα για τη γέφυρα έχουν μεγάλα σφραγίσματα, θήκες δοντιών ή έχει γίνει απονεύρωση, τότε η γέφυρα φαίνεται να είναι η πιο κατάλληλη μέθοδος.

Εάν, από την άλλη, τα γειτονικά δόντια είναι ανέπαφα ή διαθέτουν κάποια μικρά σφραγίσματα, τότε η καλύτερη επιλογή φαίνεται ότι είναι η τοποθέτηση ενός οδοντικού εμφυτεύματος. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου λείπουν περισσότερα από ένα δόντια, τότε τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν μάλλον μοναδική επιλογή.

Συνοψίζοντας, η τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων αποτελεί κατά κύριο λόγο την προτεινόμενη μέθοδο αποκατάστασης δοντιών, λόγω του φυσικού αποτελέσματος και της μεγάλης διάρκειας ζωής που έχουν. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμβουλευτείτε τη γνώμη ενός ειδικευμένου οδοντιάτρου για να καταλήξετε στην ιδανική επιλογή για εσάς.


-δοντιών.png

11 Νοεμβρίου 2021 Άρθρα

Ο κάθε ασθενής, ανάλογα με τις ανάγκες και την κατάσταση της γνάθου και των υπόλοιπων δοντιών του, θα εξεταστεί μεμονωμένα και θα καταλήξει από κοινού με τον οδοντίατρο στα δόντια τα οποία θα πρέπει να αντικατασταθούν και τα οδοντικά εμφυτεύματα που πρέπει να τοποθετηθούν. Ανάλογα με τους παραπάνω παράγοντες, μπορεί να χρειαστεί να αντικαταστήσετε ένα μόνο δόντι, πολλά δόντια, να προχωρήσετε σε αντικατάσταση δοντιών όλης της άνω ή της κάτω γνάθου, ή και των δύο. Φυσικά, η τελική απόφαση θα παρθεί κατόπιν της συνάντησης και της εξέτασης από τον οδοντίατρο.

Εμφύτευμα ενός δοντιού
Σε ασθενείς που έχουν χάσει ένα μόνο δόντι λόγω κάποιου ατυχήματος ή ασθένειας των δοντιών, τότε μπορεί να γίνει η αντικατάστασή του με ένα οδοντικό εμφύτευμα. Το νέο δόντι θα έχει την ίδια όψη, χρώμα και λειτουργικότητα, όπως και τα υπόλοιπα φυσικά δόντια.

Πολλαπλά εμφυτεύματα
Εάν στη στοματική κοιλότητα ενός ασθενούς λείπουν παραπάνω από ένα δόντια, αλλά τα ούλα του παραμένουν υγιή, τότε μπορεί να τοποθετηθεί ένα πολλαπλό εμφύτευμα. Με αυτή τη μέθοδο τοποθετούνται δύο ή περισσότερα οδοντικά εμφυτεύματα με μια γέφυρα να καλύπτει τα ενδιάμεσα κενά μεταξύ τους. Τα διπλανά υγιή δόντια παραμένουν ανέπαφα.

Πλήρης οδοντοστοιχία με 4 εμφυτεύματα
Στην περίπτωση αποκατάστασης ολόκληρου του οδοντικού τόξου, μπορεί να πραγματοποιηθεί ολική αποκατάσταση του στόματος με την αξιοποίηση της μεθόδου All On 4. Με τη συγκεκριμένη μέθοδο τοποθετούνται τέσσερα οδοντικά εμφυτεύματα στα οποία στηρίζεται μια πλήρης οδοντοστοιχία και αποτελεί την ιδανική μέθοδο για ασθενείς που χρήζουν αποκατάστασης όλων των δοντιών της άνω ή κάτω γνάθου ή και μικρότερου αριθμού δοντιών. Αρχικά γίνεται η τοποθέτηση 4 ειδικών οδοντικών εμφυτευμάτων, ενώ στη συνέχεια γίνεται η τοποθέτηση ενός πλήρους τόξου δοντιών.
Ο οδοντίατρός σας θα σας καθοδηγήσει πλήρως για τη σωστή επιλογή της θεραπείας και των εμφυτευμάτων που θα χρειαστείτε κατόπιν της ολοκληρωμένης εξέτασής σας. Στο ραντεβού σας θα μπορέσετε να συζητήσετε και να καταλήξετε στην πιο κατάλληλη επιλογή για εσάς, βάσει των αναγκών σας.






Elite Dental Implants

Στην Οδοντιατρική κλινική Elite Dental Implants έχουμε πείρα και εξειδίκευση στα εμφυτεύματα και στη λεύκανση δοντιών με laser σε μία μόνο επίσκεψη.


Βρείτε μας

Ακολουθήστε μας στα Social Media



Copyright Elite Dental Implants 2021. All rights reserved.